Rocznik 2025 – 6, 8-12-2025
Wprowadzenie.
Zanim zaczniemy nasze rozważanie, przeczytajmy uważnie tekst z Ewangelii św. Jana, rozdział 3, wiersze od 1 do 21. Uważny lektor Biblii może zdziwić się, słysząc Pana Jezusa, Syna Bożego, stwierdzającego wobec Nikodema, człowieka skądinąd pobożnego i moralnego, że jeśli nie narodzi się na nowo, nie będzie mógł zobaczyć Królestwa Niebieskiego, ani też do niego wejść (Jn 3,3-5). Wynika z tego, że w nauczaniu Jezusa nowe narodzenie jest czymś fundamentalnym.
Ale dlaczego należy narodzić się na nowo?
W Jn 3,6 słowo „ciało” oznacza naturę człowieka, którą człowiek otrzymuje od swojego fizycznego narodzenia. Przez swoje nieposłuszeństwo Bogu Adam, pierwszy człowiek, nabył naturę upadłą i ta natura została przekazana wszystkim jego potomkom. Czytamy o tym w Liście do Rzymian 5,12.18-19; Psalmie 51,7… Charakter tej natury grzesznej, którą umownie nazywa się w Piśmie ciałem, jest opisany w Liście do Rzymian 8,5-8. Natura ta staje w opozycji do Boga, nie poddaje się Jego Prawu i – w konsekwencji – nie może Mu się podobać.
Inaczej mówiąc, człowiek pozbawiony jest takiej właściwości duchowej, która pozwoliłaby mu w pełni pragnąć, rozumieć i docenić rzeczy boskie (1 Kor 2,14). Istnieje natomiast królestwo duchowe, którego człowiek – z powodu swej grzesznej natury – nie może widzieć i nie może do niego wejść sam z siebie (Jn 3,3.5): Jezus rzekł: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego; a także Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego.
Co oznacza wyrażenie: „królestwo Boże”? Chodzi tu o doświadczenie duchowe, ponieważ czytamy: Albowiem Królestwo Boże, to nie pokarm i napój, lecz sprawiedliwość i pokój, i radość w Duchu Świętym (Rzymian 14,17). Spróbujmy wyobrazić sobie dwa królestwa lub sfery, pierwsze człowieka i drugie królestwo Boże; jedno nazywane „ciałem”, a drugie nazywane „duchem”. Wszyscy ludzie są wprowadzeni do pierwszego, przez samo ich narodzenie. Jest to królestwo, gdzie człowiek, ze swej natury ma życie, ruch i bycie…
Człowiek nie posiada ze swej natury życia duchowego. Jest on opisany w Piśmie, jako będący martwym przez swoje grzechy, obcy życiu Bożemu, bez życia (Ef 2,1; 4,18; 1 Jn 5,11-12). Jak ciało pozbawione życia fizycznego jest ogłoszone umarłym fizycznie, podobnie Biblia opisuje człowieka pozbawionego życia duchowego, jako będącego martwym (1 Tm 5,6; Łk 15,24). Dlaczego używamy tu pojęcia śmierci? Zauważmy, że w zwykłym znaczeniu śmierć z zasady pociąga za sobą separację, oddzielenie. Na zasadzie analogii ten, który jest oddzielony od Chrystusa (w którym jest życie), jest duchowo umarłym (Jn 1,4).
Jak dać życie duchowe istocie martwej duchowo? Zwróćmy uwagę, w tekście Jana 5,25, na odpowiedź Jezusa na to pytanie. Wszyscy, którzy słyszą głos Syna Bożego, którzy otrzymują Jego Słowo i którzy akceptują Go jako Zbawiciela, otrzymują życie wieczne. Są oni zatem narodzeni na nowo. Tu można także przeczytać Jn 3,16; 5,23; 6,47; 10,26-28; 1 Jn 5,13.
W świetle tego, co zostało omówione wcześniej, rozumiemy, dlaczego Jezus powiedział do Nikodema: Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić (Jn 3,7). Konieczność odrodzenia jest zasadna i doskonale usprawiedliwiona i nie powinna prowokować zdziwienia. Nowe narodzenie jest zasadniczą zmianą duchową (Jn 3,8), a jedynie Bóg może dokonać tego cudu.
Jak można narodzić się na nowo?
Zgodnie z nauczaniem Jezusa Chrystusa, nowe narodzenie odbywa się w sposób następujący:
- Po wejściu w bliski kontakt ze Słowem Bożym (Jana 3,5). Podobnie jak woda, Słowo Boże oczyszcza ducha tego, który czyta je z wiarą i uwalnia od wszelkiej błędnej idei dotyczącej Boga i Jego zbawienia.
- Przez Ducha Bożego, który czyni swoją siedzibę w życiu wierzącego (Jn 3,5). Duch Święty czyni wierzących zdolnymi do pojęcia rzeczy duchowych i prowadzi ich w poznaniu prawdy (por. Jn 16,7-15; Ef 1,13; 4,30; 1 P 1,3-4; Ga 5,22-26).
- Przez wiarę w ofiarę Chrystusa za nas (Jn 3,14-16). Słowa Chrystusa w tym fragmencie ukazują w sposób doskonale jasny jak grzesznik może wziąć w posiadanie to nowe życie.
To właśnie jest nowe narodzenie w znaczeniu biblijnym, zgodnie z formalną deklaracją samego Chrystusa. To doświadczenie jest absolutnie fundamentalne, aby dostrzec Królestwo Boże i wejść do niego.