Rocznik 2025 – 12, 22-12-2025
Jaki jest cel (nadający jednocześnie sensu) życia ludzkiego. Czyli co nadaje mu prawdziwej wartości i prowadzi do prawdziwej z tego życia satysfakcji? Świat wokół nas daje bardzo różne odpowiedzi, najczęściej skoncentrowane na spełnieniu maksymalnej ilości przyjemności, mających nam zapewnić poczucie pełni. Nie zauważamy jednak, że w odpowiedziach tych kryje się oferta marketingowa, promocja skorzystania/zakupu szeroko rozumianych dóbr, proponowanych przez „dawców szczęścia”. Tutaj jednak chcemy poświęcić nieco czasu tej odpowiedzi, jakiej udziela na pytanie o cel/sens życia ludzkiego Pismo Święte – Biblia.
Cel życia w Biblii
Czy Biblia daje odpowiedź na wyżej postawione pytanie? Ależ tak. Biblia jest bardzo jasna w kwestii celu (sensu) życia. Bohaterowie Starego i Nowego Testamentu szukali go i znaleźli. Np. Salomon, człowiek niezwykle mądry, odkrył ulotność życia przeżywanego jedynie w oparciu o to, co proponuje ten świat. A miał ogromne środki, aby poczuć jakość życia tego świata…
W Biblii jest także niezwykle obecną świadomość mającego kiedyś nastąpić zdania rachunku przed Bogiem: co było prawdziwą wartością w moim życiu. Na potwierdzenie tego faktu znajdujemy następującą uwagę w konkluzji Księgi Koheleta: Wysłuchaj końcowej nauki całości: Bój się Boga i przestrzegaj jego przykazań, bo to jest obowiązek każdego człowieka. Bóg bowiem odbędzie sąd nad każdym czynem, nad każdą rzeczą tajną – czy dobrą, czy złą (12, 13-14).
Autor Księgi chce powiedzieć, że sensem życia jest chwalenie Boga przez nasze myśli i nasze życia, zachowując Jego Przykazania, ponieważ pewnego dnia, będziemy przez niego sądzeni…
Właściwe postrzeganie życia
Istotnym więc wymiarem znajdowania celu/sensu życia jest postrzeganie życia z dobrą perspektywą. Odmiennie od tych, którzy całkowicie poświęcają się życiu temu tutaj, król Dawid poszukiwał satysfakcji w życiu, które ma nadejść. Napisał: Ale ja dzięki sprawiedliwości ujrzę oblicze twoje, Kiedy się obudzę, nasycę się widokiem twoim (Ps 17,15). Dla Dawida, prawdziwe zadowolenie, radość życia, nie może nadejść, jak tylko wtedy, gdy pewnego dnia obudzi się (w życiu przyszłym), aby podziwiać oblicze Boże (być z Nim w społeczności) i być do Niego podobnym. Podobnie ujmuje tę kwestię List Jana: Umiłowani, teraz dziećmi Bożymi jesteśmy, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest (1 Jn 3,2).
W Psalmie 73 Asaf tłumaczy, dlaczego miał pokusę zazdroszczenia złym, którzy wydawali się nie mieć żądnej troski, i którzy gromadzili ich fortunę na karku tych, których nadużywali: zazdrościł im do momentu, kiedy nie rozważył ich ostatecznego losu. Przeciwnie do nich, Asaf wskazuje w wersecie 25 to, co liczy się teraz dla niego: Kogóż innego mam w niebie, jeśli nie ciebie? I na ziemi w nikim innym nie mam upodobania! Dla niego, relacja z Bogiem jest tym, co na najbardziej się liczy w życiu. Bez tej relacji życie nie ma swojego prawdziwego sensu, celu.
Fundament w Chrystusie
Apostoł Paweł opisuje wszystko, czego dokonał na poziomie religijnym, zanim został skonfrontowany z Chrystusem zmartwychwstałym, a następnie podsumowuje, że wszystko to (przed spotkaniem z Chrystusem) było tylko jak śmieci, porównując ze wspaniałością poznania Jezusa Chrystusa. W Filipian 3,9-10 mówi: I znaleźć się w nim, nie mając własnej sprawiedliwości, opartej na zakonie, lecz tę, która się wywodzi z wiary w Chrystusa, sprawiedliwość z Boga, na podstawie wiary, żeby poznać go i doznać mocy zmartwychwstania jego, i uczestniczyć w cierpieniach jego, stając się podobnym do niego w jego śmierci. Nie chce on zatem niczego innego jak tylko poznać Chrystusa i znaleźć się w Nim, mieć Jego sprawiedliwość i żyć z wiary w Niego, nawet jeśli to zawiera w sobie cierpienie i śmierć.
Celem dla Pawła było poznanie Chrystusa, otrzymanie usprawiedliwienia przez wiarę w Niego i życie w społeczności z Nim, nawet w cierpieniu (2 Tm 3,12: Tak jest, wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, prześladowanie znosić będą). Wreszcie, oczekiwał niecierpliwie momentu, kiedy będzie mógł stanowić część z tych, którzy powstaną z martwych. To było tak dla niego (Pawła) wielką nadzieją, ale może być nią także dla nas, w oparciu o te same warunki.
Podsumowanie
Podsumowająć, możemy zatem powiedzieć, że celem/sensem życia, dla którego Bóg stworzył od początku człowieka, jest zatem:
1. chwalenie, uwielbianie Boga i bycie z Nim w relacji,
2. posiadanie dobrej relacji z innymi,
3. praca i
4. panowanie nad ziemią.
Ale wraz z upadkiem człowieka w grzech, nasza relacja z Bogiem została złamana; nasze relacje z innymi skomplikowały się i nawet mamy poważny problem z odpowiedzialnym, pozytywnym panowaniem nad naturą. Cel, sens życia nie może być inaczej ponownie odkryty, jak tylko odnawiając naszą społeczność z Bogiem, prze wiarę w Jezusa Chrystusa.
Ostatnia uwaga
Zapamiętajmy zatem, że najważniejszym celem życia, nadającym mu sens, jest uwielbianie Boga i radować się w Nim na wieczność. Chwalimy Boga darząc Go szacunkiem i będąc Mu posłusznymi, mając nasze oczy skierowane na na naszą przyszła siedzibę niebieską i poznając Go w sposób bardzo osobisty, intymny. Radujemy się w Nim wypełniając Jego wolę w naszym życiu, co napełnia nas radością prawdziwą i trwałą, życiem obfitym, którego On chce dla nas .