Co to jest łaska?

Wstęp

W Nowym Testamencie słowo „łaska” pojawia się ponad 150 razy. Jest to jedno z najczęściej powtarzanych słów w całym słownictwie chrześcijańskim i niestety jedno z najbardziej źle rozumianych.

Łaska jest darem, na który nie zasłużyłeś i za który nie możesz odwdzięczyć się. To Bóg działa w tobie nie ze względu na to, co zrobiłeś, ale ze względu na to, kim On jest.

Kluczowe punkty właściwego rozumienia terminu łaska.

Łaska jest niezasłużoną przychylnością Boga — dobrowolnym darem, a nie nagrodą za dobre zachowanie.

Łaska przewija się przez cały Stary Testament — Noe, Mojżesz i Psalmy ukazują, jak Bóg udziela łaski bezinteresownie.

Nowy Testament stwierdza, że ​​łaska jest podstawą zbawienia: „Łaską zbawieni jesteście przez wiarę” (Efezjan 2,8).

Łaska nie jest pozwoleniem na grzech (pod pozorem wybaczenia grzechu bez zasług własnych) i nie jest zarezerwowana dla niektórych ludzi. Ona jest dla każdego i każdego w równym stopniu zobowiązuje do pójścia za Jezusem.

Co oznacza „łaska” w Biblii?

Łaska w najprostszej biblijnej definicji to niezasłużona łaska Boża – dobroć Boża okazana ludziom, którzy na nią nie zasłużyli. Słowo to przewija się przez oba Testamenty, a jego zrozumienie zaczyna się od języków oryginalnych.

W języku greckim nowotestamentowym słowem jest charis. Ma kilka nakładających się znaczeń: prezent, przysługa, piękno i wdzięczność. Starożytni Grecy używali słowa charis do opisania więzi utworzonej przez hojny dar pomiędzy dawcą a odbiorcą. Kiedy Paweł posługuje się nim w swoich listach, przypisuje mu nową wagę: jednostronną hojność Boga wobec grzeszników.

W języku hebrajskim największą pracę wykonują dwa słowa kluczowe. Hen oznacza przysługę lub łaskę — jednostronny prezent od osoby prezentującej wyższą pozycję społeczną dla kogoś o niższej pozycji. Często można je znaleźć w wyrażeniach typu „znajdź łaskę w oczach Pana”. Drugie słowo, hesed jest czasami tłumaczone jako życzliwość, wierna miłość lub miłosierdzie przymierza. Hesed to łaska o wymiarze relacyjnym — wierna miłość, którą Bóg okazuje swojemu ludowi przymierza nawet wtedy, gdy zawodzi.

Powtórzmy zatem: Łaska jest darmową, niezasłużoną i wierną przychylnością Boga — daną nie ze względu na nasze zasługi, ale z powodu Bożego charakteru i miłości.

Łaska w Starym Testamencie

Wielu wierzy, że łaska jest ideą Nowego Testamentu. Jednak nie jest. Pisma Hebrajskie są nią przesiąknięte — czasami samym słowem, często na przestrzeni dziejów, nawet jeśli nie ma jednoznacznej etykiety.

Noe jest pierwszą osobą w Biblii, o której wyraźnie powiedziano: „Noe znalazł łaskę w oczach Pana” (Rdz 6,8). Czym Noe sobie na to zasłużył? Tekst (jego konstrukcja językowa) mówi, że to Łaska była pierwsza; sprawiedliwość Noego była dopiero częściowo odpowiedzią na nią.

Mojżesz przeżył jedno z najbardziej uderzających spotkań z łaską Bożą. Po katastrofie złotego cielca Mojżesz odważnie prosił Boga, aby ukazał mu swoją chwałę. Odpowiedź Boga była w istocie pokazem łaski: „PAN, PAN, Bóg, miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu, obfitujący w lojalną życzliwość i wierność” (Wj 34,6). Werset ten — czasami nazywany w tradycji żydowskiej „trzynastoma przymiotami Boga” — stał się kamieniem węgielnym zrozumienia charakteru Boga.

Psalmy wciąż na nowo powracają do łaski. Pięknie oddaje to Psalm 84:,2: „Pan Bóg jest słońcem i tarczą, Pan daje łaskę i chwałę.” Cała historia przymierza Izraela polega na tym, że Bóg udziela łaski ludowi, który nieustannie łamie swoją stronę umowy.

Hebrajska koncepcja hesed – miłości przymierza – jest prawdopodobnie najbogatszym wyrazem łaski w Starym Testamencie. To miłość, która zostaje, kiedy może odejść. W Lamentacjach 3:22-23 czytamy, że dzięki chesed Izrael nadal istnieje: „Łaska Pana nie wyczerpała się, nie skończyło się Jego miłosierdzie. » (TOB)

Łaska w Nowym Testamencie

Nowy Testament nie wymyśla łaski – ujawnia, dokąd zmierzała cała ta łaska w Starym Testamencie. Ewangelia Jana rozpoczyna się jednym z najbardziej treściwych oświadczeń o łasce w całym Piśmie Świętym: „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas, pełne łaski i prawdy” (J 1,14). Następnie, dwa wersety dalej: „Z Jego pełni wszyscyśmy otrzymali, łaskę po łasce” (J 1,16).

To sformułowanie – „łaska po łasce” – sugeruje przepełniającą obfitość. To nie strużka. To fala po fali.

Paweł staje się wielkim teologiem łaski w Nowym Testamencie. Jego listy nieustannie powracają do charis, często w pierwszych i ostatnich wersach. W Liście do Rzymian 3,23-24 autor określa zarówno stan człowieka, jak i lekarstwo na ten stan: „Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a wszyscy są usprawiedliwieni darmo, z Jego łaski, przez odkupienie, które dokonało się w Chrystusie Jezusie”.

Klasycznym fragmentem na temat łaski jest List do Efezjan 2,8-9: „Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił”.

Co łaska daje naszemu życiu?

Usuwa potępienie.

Rzymian 81 to jedno z najbardziej wyzwalających zdań Nowego Testamentu: „Dlatego nie ma już potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.»

Ona daje pewność.

Ponieważ łaska nie zależy od twoich osiągnięć, nie wyparuje, gdy poniesiesz porażkę. To jest duszpasterska moc łaski – to stabilny grunt, podczas gdy twoje emocje nie są równie stabilne.

Tworzy hojność.

Ludzie, którzy otrzymali niezasłużony prezent, mają tendencję do dawania dobrowolnie. 2 Koryntian 8,9 nawiązuje do tego w następujący sposób: „Znacie bowiem łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, że chociaż był bogaty, stał się dla was ubogim.”

Uwalnia Cię od wstydu.

Łaska jest szczególnie skuteczna przeciwko wstydowi. W Liście do Hebrajczyków 12:2 czytamy, że Jezus zniósł krzyż „nie bacząc na wstyd”. Łaska przywraca godność.

Oddaj się Panu, a obdarzy cię najwspanialszym darem – swoją łaską.