Rocznik 2026 – 6, 25-4-2026
Wstęp
Poszukując pierwotnej symboliki, możemy krótko powiedzieć, że krzyż symbolizuje śmierć. Od VI wieku p.n.e. do IV wieku n.e. krzyż był narzędziem tortur, używanym do najokrutniejszych egzekucji: skazańca przywiązywano lub przybijano do drewnianego krzyża i pozostawiano w stanie zawieszenia, aż śmierć nadeszła powoli i okrutnie. Jednak wraz z ukrzyżowaniem Jezusa Chrystusa znaczenie krzyża uległo zmianie.
Dla chrześcijan krzyż symbolizuje połączenie miłości i sprawiedliwości Bożej. Jezus Chrystus jest uważany za Baranka Bożego, który gładzi grzechy świata: „Nazajutrz ujrzał Jezusa, idącego do niego, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” (Jana 1,29). To odniesienie przywołuje rytuał żydowskiej Paschy opisany w Księdze Wyjścia 12: Bóg nakazał Izraelitom złożyć w ofierze baranka bez skazy i naznaczyć odrzwia swoich domów jego krwią, aby anioł śmierci oszczędził te domy pokryte krwią baranka. Kiedy Jezus przyszedł do Jana, aby przyjąć chrzest, Jan rozpoznał Go i ogłosił: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”. „Następnego dnia Jan ujrzał Jezusa zbliżającego się do siebie i rzekł: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” (Jana 1,29), podkreślając tym samym, że Bóg posłał Go, aby umarł jako ofiara za nasze grzechy.
Konieczność śmierci Jezusa
Współcześnie spotyka się poglądy kwestionujące konieczność śmierci Jezusa, niemniej takie jest sedno biblijnego przesłania: historia naszego odkupienia. Bóg stworzył niebo i ziemię, następnie mężczyznę i kobietę na swoje podobieństwo, i umieścił ich w Ogrodzie Eden, aby się tym ogrodem opiekowali. Jednak pod wpływem Szatana (węża), Adam i Ewa zgrzeszyli i zostali wykluczeni z boskiej łaski. Od tego czasu przekleństwo grzechu jest przekazywane z pokolenia na pokolenie, więc wszyscy dziedziczymy grzech i winę naszych przodków.
Bóg Ojciec nie pozostawił nas jednak w tym dramatycznym stanie. Posłał swojego jedynego Syna na świat, aby ten przyjął ludzką postać i zbawił Jego lud. Jezus, narodzony z dziewicy, uniknął przekleństwa Upadku, które dotyka wszystkich innych ludzi. Jako bezgrzeszny Syn Boży stał się doskonałą ofiarą, wymaganą przez Boga. Boża sprawiedliwość wymaga, aby grzech został osądzony i ukarany, ale jednocześnie Jego miłość skłoniła Go do posłania swojego jedynego Syna jako ofiary przebłagalnej za nasze grzechy.
Owoce śmierci Jezusa
Dzięki ofierze Jezusa na krzyżu ci, którzy pokładają w Nim wiarę dla zbawienia, mają pewność otrzymania życia wiecznego: „ Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny” (Jana 3,16). Jezus wezwał swoich uczniów, aby wzięli swój krzyż i poszli za Nim: „Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: Jeśli kto chce pójść za mną, niech się zaprze samego siebie i weźmie krzyż swój, i niech idzie za mną” (Mateusza 16,24). Dzisiaj ta idea „wzięcia swojego krzyża” jest często używana w odniesieniu do niewygodnych lub nieprzyjemnych sytuacji (na przykład kryzysów rodzinnych, zawodowych, zdrowotnych), w ten sposób w dużej mierze tracąc swoje pierwotne znaczenie. Ważne jest, aby pamiętać, że Jezus prosi swoich uczniów, aby całkowicie zaparli się samych siebie. W I wieku krzyż był synonimem śmierci. „Kto bowiem chce zachować duszę swoją, straci ją, kto zaś straci duszę swoją dla mnie, ten ją zachowa.” (Łukasza 9,24) lub „Bo kto by chciał życie swoje zachować, utraci je, a kto by utracił życie swoje dla mnie, odnajdzie je” (Mateusza 16,25)
Podsumowanie
List do Galatów ponownie podejmuje temat śmierci naszej grzesznej natury i zmartwychwstania do nowego życia w Chrystusie: „Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie.” (Galatów 2,20)
Są regiony na świecie, gdzie chrześcijanie są prześladowani za wiarę, czasem nawet do śmierci. Ci wierzący rozumieją, co to znaczy nieść swój krzyż i naśladować Jezusa. Ci, którzy nie doświadczają takich prześladowań, również muszą pozostać wierni Chrystusowi. Nawet jeśli nie jesteśmy powołani do ostatecznej ofiary, musimy pozostać Mu wierni z miłości do Tego, który nas zbawił i oddał za nas swoje życie.